Περαστικοί, απλώνουν τα βλέμματά τους να αντιληφθούν τι τους συμβαίνει.Ανοίγουν τα μάτια τους διάπλατα, σαν ομπρέλα στη βροχή, με περίσσεια ανακούφιση αφού καταφέρνουν να επιλέξουν παραστάσεις για όλα όσα συμβαίνουν γύρω τους.Αντιλαμβάνονται την αξία της ζωής, στο άκουσμα του φρεναρίσματος του προπορευόμενου οχήματος.
Είχα τη μουσική στη διαπασών και έχασα το συναίσθημα.Την άλλη φορά ίσως, που θα ταξιδεύω μόνος, χωρίς την απρόβλεπτη συνεπιβάτισσα, που επιθυμούσε βαριά λαϊκά, με τραβηγμένη τη φούστα, ψηλά ως το ανύπαρκτο κυλοτάκι να ταξιδεύει μαζί μου και να νοιώθει «δήθεν» ασφάλεια.
Βλέμμα στο βλέμμα, κουβέντα στην κουβέντα, όλα εκείνα τα χαζά που δε σου αφήνουν περιθώρια να αμφισβητήσεις το υπονοούμενο, η διαδρομή λιγόστευε επικίνδυνα. Έκανα τις συνήθεις σκέψεις που ξεπηδούν στο μυαλό ενός άντρα σε τέτοιες περιπτώσεις, τις έπαιρνα πίσω για μια στιγμή, τις επανέφερα ολίγον παραλλαγμένες, ώσπου δεν άντεξα…Έκανα μια απότομη στροφή, ελιγμός λέγεται, έμπασα το όχημα μέσα στα χορταριασμένα πλατώματα που συναντάμε στις Εθνικές οδούς, έσβησα μηχανή και φώτα κι άναψα. Άναψα από χαμηλά, από τα νύχια των ποδιών κι ανέβαινα.Το φεγγαρόφωτο έφταιγε; η αδημονία μου για εξερεύνηση;
Το μυαλό μου έπαιξε ρόλο σίγουρα, όρμησα και σαν αδηφάγο ζωντανό, γεύτηκα απότομα και σχεδόν βίαια, όσα και ό,τι μπορούσα… Τα ημισφαίρια του πυγού μου, σκληρά και καυτά, σαν βράχοι το καταμεσήμερο στον μήνα Αύγουστο, δονούνταν ασταμάτητα. Είναι αυτή η μάζα, την οποία πρόβλεψε η φύση για να βοηθά στην ώση και την άσκηση πίεσης στα εσώτερα του κόλπου, προκειμένου να προκαλέσει τον γλυκό εκείνο πόνο που οδηγεί στο τελείωμα. «Ηδονή», η πιο δύσκολη λέξη στο λεξιλόγιό μου. Έρχεται χωρίς να την περιμένεις και απουσιάζει ολοκληρωτικά φορές που την επιθυμείς σαν τρελός.Όταν ο σύντροφος σου πει ναι σε όλα, έρχεται η «πουτάνα» και δε φεύγει…Έτσι και σου πει μη, ό,τι και να σου κάνει μετά, η επιθυμία δεν επανέρχεται ούτε με τις φίλες της μαζί.Στο θέμα μας…Μήτε και θυμάμαι τι έκαμα. Μόνο βογκητά και τις φράσεις «σκίσε με» θυμούμαι ακόμα. Ανήθικα πράγματα, συγκρινόμενα με την έννοια του φυσιολογικού έρωτα, όπου καλείσαι να εισβάλεις σε γνώριμα ανοικτά σκέλη, με το κλειδί στο χέρι, προκειμένου να πράξεις τι άλλο, παρά το καθήκον σου. Τα πάντα γύρω μου είχαν εξαφανιστεί, το μυαλό είχε κάνει στάση και οι μόνες αισθήσεις που λειτουργούσαν ανεκτά, η ακοή, η αφή, η γεύση και η όσφρηση. Κάποια στιγμή, ένοιωσα την αναπνοή μου να επανέρχεται και το ακαλλιέργητο –όπως φαίνεται- σώμα να τρέμει από κάτω μου σύγκορμο.Πανικοβλήθηκα…ένοιωσα αδύναμος, ανίκανος να σηκώσει το βάρος της τυχαίας συνουσίας.Δεν είναι αυτή η ζωή μου είπα. Να μετουσιώνω τη ζωή με πιθανότητες 50-50 σε κάθε γυναικείο κορμί που μου δίνεται απροκάλυπτα, με μόνο λόγο τις ορμές του;Ανασηκώθηκα, καταλάγιασα τον πανικό μου, έριξα μια γρήγορη ματιά στον φτωχό έναστρο ουρανό, όπου κυριαρχούσε το φεγγαρόφωτο και επανέφερα αργά το βλέμμα μου στο γυμνό κορμί που ακόμα σιγοσπαρταρούσε.Ήρεμος πια, με τρυφερή διάθεση, έσκυψα ξανά και ακούμπησα ένα φιλί στα κλειστά ακόμα μάτια της άγνωστης. Άφησα τη γλώσσα μου να κυλήσει στο λαιμό και τα δάκτυλα του αριστερού χεριού ανάμεσα στα σκέλη. Χάιδεψα όσο πιο απαλά μπορούσα τη δασωμένη ήβη, ενώ η γλώσσα μου κατηφόριζε προς τους λόφους αργά - αργά. Δε θυμάμαι πόση ώρα μου πήρε για ν’ ακουμπήσω το πρώτο σκληρό εξόγκωμα στον πρώτο λόφο που συνάντησα και ανατρίχιασα. Ήταν μεγάλο και τόσο σκληρό, αλλά καυτό και δροσερό συνάμα, που χωρίς να το σκεφτώ ασχολήθηκα μαζί του για πάνω από πέντε λεπτά, ώσπου το ένοιωσα να χαλαρώνει, να υποχωρεί ελαφρά στο σώμα του βελουδένιου λόφου. Τα δάκτυλά μου, μουσκεμένα στα υγρά, χωμένα κατά το ένα τρίτο στη διάπλατα ανοιγμένη φωλίτσα, παλινδρομούσαν ελλειπτικά και έκαναν γλουτούς και λεκάνη να ανασηκώνονται ρυθμικά, προδίδοντας την επιθυμία για μια ακόμη ολοκλήρωση. Η χαλαρή αντιμετώπιση του γεγονότος, η νηφάλια σκέψη, ο ρυθμικός συγχρονισμός των αγγιγμάτων και των εισδοχών και η τρυφερή ενασχόληση της γλώσσας με τον δεύτερο λόφο και το εξόγκωμά του, έφερε μια ακόμη ολοκλήρωση, που όντας «ξύπνιος» αυτή τη φορά, την αισθάνθηκα και την απόλαυσα. Δεν κατάλαβα, πότε επανήλθα κι εγώ κι εκείνη στην πρότερη ενδυματολογική μας κατάσταση, το μόνο που ακόμα θυμάμαι, είναι πως σε όλη την υπόλοιπη διαδρομή, δεν τράβηξε το χέρι της από το σημείο, μέχρι που φτάσαμε στον προορισμό της. Ένα τρυφερό φιλί ο αποχαιρετισμός, κουβέντα καμιά, δεν την ξαναείδα, δεν με αντίκρισε ποτέ, το ελπίζω. Δεν γνωρίζω ούτε τ’ όνομά της. Εκείνη το ξέρει… Στην υγειά της λοιπόν, άξια έπραξε. Το μη περαιτέρω όμως, αποδεδειγμένα, οδηγεί σε κάποιας μορφής ελευθερία…18-07-08 (Ιστορίες του ’85)
Κυριακή 20 Ιουλίου 2008
Τετάρτη 16 Ιουλίου 2008
COLPO GROSSO
Ο ΓΑΛΑΤΗΣ ΤΟΥΣ ΠΕΦΤΕΙ ΛΙΓΟΣ;
Το «colpo grosso» των Υπουργών Οικονομικών & ΠΕΧΩΔΕ με τη σύμφωνη γνώμη του Πρωθυπουργού της Χώρας.
«Εθνικό Κτηματολόγιο», μια πέρα για πέρα αμαρτωλή ιστορία, που αν και ξεκίνησε με ευοίωνους όρους και καλές προοπτικές για υλοποιήσιμα ασφαλή χρονοδιαγράμματα, πήρε αίφνης λάθος κατεύθυνση με ανεξέλεγκτες παρενέργειες.
Πρώτος λόγος : Η αξιολόγηση των αναδόχων έγινε με «απόλυτα» λάθος τρόπο, με συντεχνιακά κριτήρια και άλλες παρεμβάσεις, τόσο του ΤΕΕ όσο και πολιτειακών παραγόντων, καθόλου αφύσικο στη λειτουργία του Ελληνικού κράτους.
Επιλέχτηκαν δηλ. «μελετητικά γραφεία» με βάση την εμπειρία τους σε μη συναφείς εργασίες, αφού δεν υπήρχε προηγούμενο παρόμοιο αντικείμενο στον Ελλαδικό χώρο.
Δεύτερος λόγος : Ο προγραμματισμός και το χρονοδιάγραμμα εργασιών, σχεδιάστηκε και υλοποιήθηκε από έμπειρους μεν επιστημονικούς φορείς και προσωπικότητες, που δεν είχαν όμως καμιά σχέση με το χώρο, τις περιοχές εκπόνησης των μελετών και τις ιδιαιτερότητές τους. Η Ελλάδα, μέσα από τετρακοσίων ετών και «βάλε» κατοχή από την Οθωμανική Αυτοκρατορία, με αγοραπωλησίες ακόμα και ολόκληρων συστάδων νησιωτικών περιοχών, τις ανταλλαγές πληθυσμών και ιδιοκτησιών, τελεί υπό καθεστώς αμφισβήτησης του ιδιοκτησιακού «status» σε πολλά σημεία της. Ας μη γελιώμαστε, ακόμα και σήμερα!!! Φευ. Η νομική κατοχύρωση, ασαφής έως αναπόδεικτη, στάθηκε εμπόδιο στην έγκαιρη και επιτυχή ολοκλήρωση του «Πιλοτικού» προγράμματος. Μέγα λάθος και ατόπημα.
Τρίτος λόγος : Ο σημαντικότερος όλων….
Όταν ξεκινάς την εκπόνηση ενός προγράμματος που άμεσο σκοπό έχει την κτηματογράφηση μιας περιοχής, η ουσιαστική μέριμνα είναι, να επικεντρωθείς στη χωρική πληροφορία, η οποία και θα σου αποδώσει την υφιστάμενη κατάσταση των ιδιοκτησιών, ανεξάρτητα από τη Νομική υπόσταση ή τις τυχόν ιδιοκτησιακές ασάφειες που εκείνες εμπεριέχουν. Αυτό καθεαυτό, είναι έργο των Διοικητικών δικαστηρίων της χώρας που θα κρίνουν και θα αποφασίσουν, για τίτλους ιδιοκτησίας ή τα εν γένει εμπράγματα δικαιώματα επ’ αυτών. Το μόνο σίγουρο, εκείνο που δεν μεταβάλλεται, με εξαίρεση τον τεμαχισμό του, είναι ο Χώρος.
Εν κατακλείδι : Σκοπός του Κτηματολογίου είναι, η σωστή και αδιαπραγμάτευτη καταγραφή της Χωρικής Πληροφορίας των ακινήτων. Από τη στιγμή που αυτό γίνει πραγματικότητα, η ταυτοποίηση τους με «ιδιοκτησιακά» δεδομένα, αφορούν τα κατά τόπους Υποθηκοφυλακεία, που σήμερα, υπό το βάρος των εξελίξεων, έχουν εξελιχθεί σε «Στεγανές Επιχειρήσεις» που δρουν κατά το δοκούν, χωρίς κανένα έλεγχο, με μόνο κριτήριο το προσωπικό τους «συμφέρον» δηλ. το χρήμα..
Κάποια μέρα, θα πάρουμε τα όπλα, δε θα φονεύσουμε κανένα, πλην όμως θα απειλήσουμε όσους και όσα αγαπάτε, μήπως και αλλάξει η νοοτροπία μας. Το μαύρο-άσπρο δε με ενθουσιάζει. Τα μάτια λαμπυρίζουν, οι φωτιές καίνε, σαν του Άη Γιάννη ένα πράγμα και το μόνο που σκέφτομαι είναι οι κοινόχρηστοι χώροι, που είναι «σχετικά» καταγεγραμμένοι και δεν έχουν ενταχθεί ακόμη στο Ε.Κ.
Είναι ίσως ένα από τα πολλά θαύματα της Ελληνικής Πολιτείας.
Η νέα ανακοίνωση για τη συνέχεια της εκπόνησης του Εθνικού Κτηματολογίου, τα μόνα που μπορεί να προκαλέσει στους «γνωρίζοντες», είναι Οργή, Γέλιο και ένα μεγάλο προβληματισμό για τους ανθρώπους που «ορίζουν» τις τύχες μας.
Η σημερινή προσπάθεια, δεν είναι τίποτε άλλο από μια «απλή» εισπρακτική πρακτική και ουδέν περισσότερο. Αυτό προκύπτει αβίαστα, για κάθε κοινό νου, από την επιλογή των περιοχών που πρόκειται να κτηματογραφηθούν. Είναι όλες «αστικές» περιοχές, μεγάλες πρωτεύουσες Νομών κλπ., για τις οποίες ήδη υπάρχουν «χωρικά» δεδομένα με βάση τα υφιστάμενα Σχέδια Πόλης, σειρές αποτυπώσεων από την εποχή της ΕΠΑ του αείμνηστου Τρίτση, που όμως όλα μένουν στα συρτάρια των καρεκλοκένταυρων και που απαιτούν ενημέρωση, μετά από τόσο διάστημα. Ποιος θα την αναλάβει αλήθεια;
Υπάρχει εξ άλλου, η προηγούμενη εμπειρία των Πιλοτικών κτηματογραφήσεων, η οποία απέτυχε παταγωδώς στο επίπεδο της «χωρικής» πληροφορίας, με αποκλίσεις και σφάλματα, που υποχρεώνουν τους ιδιοκτήτες να καταβάλουν σοβαρά ποσά, τόσο σε ιδιώτες μηχανικούς όσο και δικηγόρους, συμβολαιογράφους κλπ., να οδηγηθούν σε δικαστικές διενέξεις με όμορους ιδιοκτήτες, οι οποίες όχι μόνο χρονοτριβούν, αλλά και κοστίζουν πολύ ακριβά στους υπόχρεους. Στον τομέα των εμπράγματων δικαιωμάτων, τα πράγματα φάνηκε να είναι λιγότερο καλύτερα, μιας και αφορούν «έγγραφα», τα οποία έπρεπε απλώς να καταγραφούν και να αξιολογηθούν.
Θα εισρεύσουν λοιπόν στα ταμεία της Κτηματολόγιο Α.Ε. περίπου € 245.000.000 απλά και μόνο για τη συλλογή μιας «Δήλωσης» του τύπου Ε9. Πόσα θα καταλήξουν στα ταμεία του κράτους, είναι ένα ερώτημα που θα απαντηθεί (ελπίζουμε) αργότερα….
Ο Σουφλιάς, σαν γνήσιος Σαρακατσάνος, ξέρει να κάνει ντρίπλες, ξέρει να θολώνει τα νερά και να αλλάζει το ενδιαφέρον του κόσμου με «τρομοκρατικό» τρόπο, στη μέση του καλοκαιριού με προθεσμίες που δε στέκουν ούτε για μια φορολογική δήλωση. Αναρωτιέμαι πόσα € θα απαιτηθούν για τη συλλογή και την οριστικοποίηση της «χωρικής» πληροφορίας η οποία είναι κατά κύριο λόγο αμετάβλητη, όταν και όποτε συνειδητοποιήσει η «Πολιτεία» το έργο το οποίο πρέπει να εκπονήσει. Έχει δε το δικαίωμα να καταχωρεί και να προβάλλει παραπλανητικές διαφημιστικές καταχωρήσεις, τόσο στα έντυπα μέσα, όσο και στα τηλεοπτικά μέσα μαζικής ενημέρωσης. Τα οποία «δυστυχώς» πληρώνει ο Ελληνικός λαός. Κρίμα «μάνα» μου, μου το’ χες πει πως από τη μέρα που με γέννησες, ανησυχία είχες για το τι άνθρωπος θα γίνω. Δεν έγινα αυτό που δεν ήθελες «ευτυχώς», δεν έγινα αυτό που θα ήθελες να γίνω, επίσης «ευτυχώς», έγινα ένας απλός πολίτης με δική μου επιλογή, με επάγγελμα που είναι μετέωρο στην ουσία, πλην όμως μια ατυχής συγκυρία, με αποζημιώνει, γι αυτό που ήμουν, γι αυτό που είμαι και γι αυτό που προσδοκώ να προσφέρω σε όσους το αξίζουν και μόνο σ’ αυτούς.
Το νέο κτηματολόγιο με χρονικό ορίζοντα τα τέλη Σεπτεμβρίου, είναι μια καταφανής «μπούρδα» του Υπ. ΠΕΧΩΔΕ, η οποία θα του δείξει και την έξοδο από το Ελληνικό Κοινοβούλιο, μόλις καταλάβει ο κοσμάκης το «colpo grosso».
Τα δικαιώματά μας ως πολίτες αυτής της χώρας, έχουν συρρικνωθεί πολύ επικίνδυνα, σε σημείο που αναγκάζομαι να κτυπώ το κουδούνι του σπιτιού μου, πριν μπω, μπας και κατοικεί κάποιος άλλος μέσα.
Το «colpo grosso» των Υπουργών Οικονομικών & ΠΕΧΩΔΕ με τη σύμφωνη γνώμη του Πρωθυπουργού της Χώρας.
«Εθνικό Κτηματολόγιο», μια πέρα για πέρα αμαρτωλή ιστορία, που αν και ξεκίνησε με ευοίωνους όρους και καλές προοπτικές για υλοποιήσιμα ασφαλή χρονοδιαγράμματα, πήρε αίφνης λάθος κατεύθυνση με ανεξέλεγκτες παρενέργειες.
Πρώτος λόγος : Η αξιολόγηση των αναδόχων έγινε με «απόλυτα» λάθος τρόπο, με συντεχνιακά κριτήρια και άλλες παρεμβάσεις, τόσο του ΤΕΕ όσο και πολιτειακών παραγόντων, καθόλου αφύσικο στη λειτουργία του Ελληνικού κράτους.
Επιλέχτηκαν δηλ. «μελετητικά γραφεία» με βάση την εμπειρία τους σε μη συναφείς εργασίες, αφού δεν υπήρχε προηγούμενο παρόμοιο αντικείμενο στον Ελλαδικό χώρο.
Δεύτερος λόγος : Ο προγραμματισμός και το χρονοδιάγραμμα εργασιών, σχεδιάστηκε και υλοποιήθηκε από έμπειρους μεν επιστημονικούς φορείς και προσωπικότητες, που δεν είχαν όμως καμιά σχέση με το χώρο, τις περιοχές εκπόνησης των μελετών και τις ιδιαιτερότητές τους. Η Ελλάδα, μέσα από τετρακοσίων ετών και «βάλε» κατοχή από την Οθωμανική Αυτοκρατορία, με αγοραπωλησίες ακόμα και ολόκληρων συστάδων νησιωτικών περιοχών, τις ανταλλαγές πληθυσμών και ιδιοκτησιών, τελεί υπό καθεστώς αμφισβήτησης του ιδιοκτησιακού «status» σε πολλά σημεία της. Ας μη γελιώμαστε, ακόμα και σήμερα!!! Φευ. Η νομική κατοχύρωση, ασαφής έως αναπόδεικτη, στάθηκε εμπόδιο στην έγκαιρη και επιτυχή ολοκλήρωση του «Πιλοτικού» προγράμματος. Μέγα λάθος και ατόπημα.
Τρίτος λόγος : Ο σημαντικότερος όλων….
Όταν ξεκινάς την εκπόνηση ενός προγράμματος που άμεσο σκοπό έχει την κτηματογράφηση μιας περιοχής, η ουσιαστική μέριμνα είναι, να επικεντρωθείς στη χωρική πληροφορία, η οποία και θα σου αποδώσει την υφιστάμενη κατάσταση των ιδιοκτησιών, ανεξάρτητα από τη Νομική υπόσταση ή τις τυχόν ιδιοκτησιακές ασάφειες που εκείνες εμπεριέχουν. Αυτό καθεαυτό, είναι έργο των Διοικητικών δικαστηρίων της χώρας που θα κρίνουν και θα αποφασίσουν, για τίτλους ιδιοκτησίας ή τα εν γένει εμπράγματα δικαιώματα επ’ αυτών. Το μόνο σίγουρο, εκείνο που δεν μεταβάλλεται, με εξαίρεση τον τεμαχισμό του, είναι ο Χώρος.
Εν κατακλείδι : Σκοπός του Κτηματολογίου είναι, η σωστή και αδιαπραγμάτευτη καταγραφή της Χωρικής Πληροφορίας των ακινήτων. Από τη στιγμή που αυτό γίνει πραγματικότητα, η ταυτοποίηση τους με «ιδιοκτησιακά» δεδομένα, αφορούν τα κατά τόπους Υποθηκοφυλακεία, που σήμερα, υπό το βάρος των εξελίξεων, έχουν εξελιχθεί σε «Στεγανές Επιχειρήσεις» που δρουν κατά το δοκούν, χωρίς κανένα έλεγχο, με μόνο κριτήριο το προσωπικό τους «συμφέρον» δηλ. το χρήμα..
Κάποια μέρα, θα πάρουμε τα όπλα, δε θα φονεύσουμε κανένα, πλην όμως θα απειλήσουμε όσους και όσα αγαπάτε, μήπως και αλλάξει η νοοτροπία μας. Το μαύρο-άσπρο δε με ενθουσιάζει. Τα μάτια λαμπυρίζουν, οι φωτιές καίνε, σαν του Άη Γιάννη ένα πράγμα και το μόνο που σκέφτομαι είναι οι κοινόχρηστοι χώροι, που είναι «σχετικά» καταγεγραμμένοι και δεν έχουν ενταχθεί ακόμη στο Ε.Κ.
Είναι ίσως ένα από τα πολλά θαύματα της Ελληνικής Πολιτείας.
Η νέα ανακοίνωση για τη συνέχεια της εκπόνησης του Εθνικού Κτηματολογίου, τα μόνα που μπορεί να προκαλέσει στους «γνωρίζοντες», είναι Οργή, Γέλιο και ένα μεγάλο προβληματισμό για τους ανθρώπους που «ορίζουν» τις τύχες μας.
Η σημερινή προσπάθεια, δεν είναι τίποτε άλλο από μια «απλή» εισπρακτική πρακτική και ουδέν περισσότερο. Αυτό προκύπτει αβίαστα, για κάθε κοινό νου, από την επιλογή των περιοχών που πρόκειται να κτηματογραφηθούν. Είναι όλες «αστικές» περιοχές, μεγάλες πρωτεύουσες Νομών κλπ., για τις οποίες ήδη υπάρχουν «χωρικά» δεδομένα με βάση τα υφιστάμενα Σχέδια Πόλης, σειρές αποτυπώσεων από την εποχή της ΕΠΑ του αείμνηστου Τρίτση, που όμως όλα μένουν στα συρτάρια των καρεκλοκένταυρων και που απαιτούν ενημέρωση, μετά από τόσο διάστημα. Ποιος θα την αναλάβει αλήθεια;
Υπάρχει εξ άλλου, η προηγούμενη εμπειρία των Πιλοτικών κτηματογραφήσεων, η οποία απέτυχε παταγωδώς στο επίπεδο της «χωρικής» πληροφορίας, με αποκλίσεις και σφάλματα, που υποχρεώνουν τους ιδιοκτήτες να καταβάλουν σοβαρά ποσά, τόσο σε ιδιώτες μηχανικούς όσο και δικηγόρους, συμβολαιογράφους κλπ., να οδηγηθούν σε δικαστικές διενέξεις με όμορους ιδιοκτήτες, οι οποίες όχι μόνο χρονοτριβούν, αλλά και κοστίζουν πολύ ακριβά στους υπόχρεους. Στον τομέα των εμπράγματων δικαιωμάτων, τα πράγματα φάνηκε να είναι λιγότερο καλύτερα, μιας και αφορούν «έγγραφα», τα οποία έπρεπε απλώς να καταγραφούν και να αξιολογηθούν.
Θα εισρεύσουν λοιπόν στα ταμεία της Κτηματολόγιο Α.Ε. περίπου € 245.000.000 απλά και μόνο για τη συλλογή μιας «Δήλωσης» του τύπου Ε9. Πόσα θα καταλήξουν στα ταμεία του κράτους, είναι ένα ερώτημα που θα απαντηθεί (ελπίζουμε) αργότερα….
Ο Σουφλιάς, σαν γνήσιος Σαρακατσάνος, ξέρει να κάνει ντρίπλες, ξέρει να θολώνει τα νερά και να αλλάζει το ενδιαφέρον του κόσμου με «τρομοκρατικό» τρόπο, στη μέση του καλοκαιριού με προθεσμίες που δε στέκουν ούτε για μια φορολογική δήλωση. Αναρωτιέμαι πόσα € θα απαιτηθούν για τη συλλογή και την οριστικοποίηση της «χωρικής» πληροφορίας η οποία είναι κατά κύριο λόγο αμετάβλητη, όταν και όποτε συνειδητοποιήσει η «Πολιτεία» το έργο το οποίο πρέπει να εκπονήσει. Έχει δε το δικαίωμα να καταχωρεί και να προβάλλει παραπλανητικές διαφημιστικές καταχωρήσεις, τόσο στα έντυπα μέσα, όσο και στα τηλεοπτικά μέσα μαζικής ενημέρωσης. Τα οποία «δυστυχώς» πληρώνει ο Ελληνικός λαός. Κρίμα «μάνα» μου, μου το’ χες πει πως από τη μέρα που με γέννησες, ανησυχία είχες για το τι άνθρωπος θα γίνω. Δεν έγινα αυτό που δεν ήθελες «ευτυχώς», δεν έγινα αυτό που θα ήθελες να γίνω, επίσης «ευτυχώς», έγινα ένας απλός πολίτης με δική μου επιλογή, με επάγγελμα που είναι μετέωρο στην ουσία, πλην όμως μια ατυχής συγκυρία, με αποζημιώνει, γι αυτό που ήμουν, γι αυτό που είμαι και γι αυτό που προσδοκώ να προσφέρω σε όσους το αξίζουν και μόνο σ’ αυτούς.
Το νέο κτηματολόγιο με χρονικό ορίζοντα τα τέλη Σεπτεμβρίου, είναι μια καταφανής «μπούρδα» του Υπ. ΠΕΧΩΔΕ, η οποία θα του δείξει και την έξοδο από το Ελληνικό Κοινοβούλιο, μόλις καταλάβει ο κοσμάκης το «colpo grosso».
Τα δικαιώματά μας ως πολίτες αυτής της χώρας, έχουν συρρικνωθεί πολύ επικίνδυνα, σε σημείο που αναγκάζομαι να κτυπώ το κουδούνι του σπιτιού μου, πριν μπω, μπας και κατοικεί κάποιος άλλος μέσα.
Τρίτη 15 Ιουλίου 2008
Καρύδια με μέλι στον οισοφάγο,
κατρακυλούν με δυσκολία,
η κολλώδης ουσία τα φρενάρει
μα κατρακυλούν, ένεκα κατηφόρα.
Προορισμός το στομάχι, που δονείται
από αλκάλια, οξέα και λίπη ζωϊκά
με σκοπό να διεγήρει τις θηλές των εντέρων
να αποδεχτούν την τροφική δηλητηρίαση.
Έρωτας γυμνός, ανέμελος στο κρεβάτι μου,
με το αιδοίο του στεγνό, αποζητά την ύγρανση
ούτε σταγόνα μια δεν περισσεύει, η γλώσσα μου
σταφίδιασε, ξεράθηκε το πονεμένο σώμα μου.
κατρακυλούν με δυσκολία,
η κολλώδης ουσία τα φρενάρει
μα κατρακυλούν, ένεκα κατηφόρα.
Προορισμός το στομάχι, που δονείται
από αλκάλια, οξέα και λίπη ζωϊκά
με σκοπό να διεγήρει τις θηλές των εντέρων
να αποδεχτούν την τροφική δηλητηρίαση.
Έρωτας γυμνός, ανέμελος στο κρεβάτι μου,
με το αιδοίο του στεγνό, αποζητά την ύγρανση
ούτε σταγόνα μια δεν περισσεύει, η γλώσσα μου
σταφίδιασε, ξεράθηκε το πονεμένο σώμα μου.
Εγγραφή σε:
Αναρτήσεις (Atom)