ΜΟΙΡΑ ΜΟΥ

Αν δεν είσαι οπτασία,
αν δεν είσαι αντανάκλαση,
τότε ζω στον Παράδεισο,
τότε ζω μιαν Ανάσταση.

Αν δεν είσαι πανσέληνος
και φεγγάρι Αυγουστιάτικο,
τότε είσαι η μοίρα μου,
και το δίκιο και τ’ άδικο.

Αν δεν είσαι το πέλαγος,
και στεφάνι μαγιάτικο,
τότε είσαι τ’ αστέρι μου,
και το σύμπαν ολάκερο.

Μα αν είσαι ένα όνειρο,
μα αν είσαι ένα ψέμα,
τότε ζω μια παραίσθηση,
που μου πίνει το αίμα.

Κι αν αυτή η αφαίμαξη,
μ’ οδηγήσει στο τέλος,
τι γλυκός θα ναι ο θάνατος,
στου κορμιού κάθε μέλος.

Μα αν δεν είσαι οπτασία,
μα δεν είσαι αντανάκλαση,
τότε ζω στον Παράδεισο,
τότε ζω την Ανάσταση.

20-05-2001