ΤΟ ΚΕΡΙ ΛΙΩΝΕΙ

Έπεσε πολύ κουλτούρα…
Κατανοητό!
Αποδεκτό!
Πέρα για πέρα…
Αποσύρομαι…
Επιθετικά!
Ενάντια στον εαυτό μου.
«Σερβίς», υποδοχή, πάσα…
καρφί και μπλοκ άουτ…
πάνω στο φιλέ.
Στο πρώτο σετ…
σαν σε προπόνηση βόλεϊ…
Αλλοτριώνομαι…
από τα τραύματά μου.
με οργισμένη ταχύτητα.
με σκληρούς όρους…
με μαραμένους πόθους…
και πυρωμένα συναισθήματα.
Άβατο…
το τρυφερό ξημέρωμα…
η μαγική αυγή…
ο λευτερωμένος ορίζοντας.
Άδικο…
η μνήμη να επαίρεται…
το παρόν να λιμνάζει…
το μέλλον να σβήνει.
Απλό…
να ονειρεύεσαι…
να επιθυμείς…
να γεύεσαι.
Με ψυχή και καρδιά,
υποθηκευμένα στο μέλλον,
γυμνός και παγωμένος,
βυθίζεσαι…
στο ανύπαρκτο παρόν.

16-05-2001