ΣΚΟΥΡΙΑΣΜΕΝΑ ΟΝΕΙΡΑ

Ανεκπλήρωτα σκουριασμένα όνειρα, εγκατεστημένα σε ναρκωμένους από την αδυναμία εγκεφάλους, λιώνουν αργά-αργά και φαρμακώνουν σταγόνα τη σταγόνα αγύμναστες στον πόνο ψυχές, ψυχή μου. Και να, τίποτα δεν καταφέρνουν γιατί σίδερα τη ντύνεις την ψυχή σου, με την αγάπη των μακρινών αστεριών που λάμπουν στους ορίζοντές σου, οι φίλοι σου.
Αδυναμίες και πάθη, που χρόνια ατέλειωτα φωλιάζουν μέσα σου, στους πιο προσιτούς θύλακες των εγκεφαλικών κυττάρων σου, εμποδίζουν τις κινήσεις των ματιών σου, αγκυλωμένους κρατούν τους βολβούς και συγκεντρωμένες τις κόρες, εστιασμένες σε ξεθωριασμένες φωτογραφίες, από σκηνές της ζωής σου, που σε σημαδεύουν ακόμα, σαν καλοσμιλεμένες σαΐτες, αγκαλιασμένες με τις τεντωμένες χορδές, παγωμένων τόξων στα χέρια μαρμαρένιων τοξοβόλων. Έτσι, σαν μια ψεύτικη απειλή, που μια στιγμή μόνο μπορεί να την κάνει αληθινή. Μια ζωή, ανάμεσα σε φαντάσματα και οπτασίες, πληγωμένους έρωτες και πυρωμένες παλάμες.
Παγωμένες καρδιές, φλογερές σκέψεις, αφύλακτες διαβάσεις σε νυκτερινές διαδρομές, θυμωμένες λέξεις, τρυφερές απουσίες και δυο δάκρυα να στάζουν στην εικόνα των ματιών σου. Ρούφηξες τον αέρα που προοριζόταν για την ανάσα μου. Χαλάλι σου.
Πνίγηκα στην έλλειψη οξυγόνου και θόλωσα. Τύλιξες τη σκέψη σου στο λαιμό μου, έφερες το στόμα σου στα χείλη μου και μου έδωσες το φιλί της ζωής. Να με σώσεις τάχατες. Να σου χρωστώ τη ζωή μου, έτσι, με τρόπο κάλπικο, με δόλο περισσό. Αντιστάθηκα όσο μπορούσα, μα το κορμί μου με πρόδωσε. Φούσκωσε το πνευμόνι μου, κύλησε η καρδιά στο δρόμο της, κτύπησε. Σε κοίταξα, πίσω από τον ώμο μου και σε βρήκα υπέροχη. Ως απουσία…
Ακόμα και σήμερα, αναρωτιέμαι αν κέρδισα μόνος μου τη ζωή που διατρέχω, τη ζωή που πληγώνω, τη ζωή που μοιράζομαι, τη ζωή που μια μέρα-σύντομα ή αργά-θα αποτελεί παρελθόν. Προς το παρόν, τη συντροφεύω, με κόστος ή χωρίς, απίθανα ελαφρά, αναμένοντας καρτερικά να κατακτήσω ένα βαθύτερο νόημα που θα μου δίνει το δικαίωμα να δηλώσω αβίαστα, πως κάθε τι που διατάραξε την ηρεμία μου, που ανάγκασε την καρδιά μου να σφιχτεί και το νου μου να ταξιδέψει ελεύθερος, ήταν για καλό μου.
Θα το μάθω;

22-10-2005